Kupujesz bochenek w sobotę, a w poniedziałek kroisz kromkę twardą jak tektura, choć cały czas leżał w lodówce? Właśnie dlatego. Chłód lodówki przyspiesza czerstwienie. Chleb lepiej trzymać w papierowej torbie, a to, czego nie zjesz w 1–2 dni, pokroić w kromki, zamrozić w szczelnym woreczku i podgrzać w tosterze.
Dlaczego chleb w lodówce twardnieje szybciej?
Lodówka kojarzy się z przedłużaniem świeżości, więc odruchowo chowamy do niej wszystko, także pieczywo. Z chlebem działa to odwrotnie. W chłodzie skrobia w miąższu szybciej zmienia strukturę, a skutek czuć pod palcami: środek robi się twardy i suchy, choć bochenek był przykryty.
Owszem, niska temperatura może spowolnić rozwój części pleśni. Płaci się za to jakością chleba. Jeśli bochenek ma zniknąć w ciągu kilku dni, lepiej zostawić go w kuchni, w temperaturze pokojowej, tylko w odpowiednim opakowaniu.
Na pierwsze dni papier albo materiał, nie folia
Chleb na najbliższe dni najlepiej trzymać w czystej papierowej torbie albo w materiałowym woreczku. Papier i tkanina przepuszczają powietrze, więc skórka nie mięknie, a miąższ nie wysycha w ekspresowym tempie. Co wybrać, zależy od rodzaju pieczywa i od tego, jak wilgotno jest w mieszkaniu.
Szczelna folia to zły pomysł. Zatrzymuje wilgoć, przez co skórka traci chrupkość, a chleb łatwo się zawilgaca.
Chlebak też się sprawdza, pod warunkiem że ma cyrkulację powietrza. Ma chronić pieczywo przed wysychaniem, ale nie może zamieniać się w zamknięte pudełko pełne wilgoci. Trzeba go też regularnie czyścić z okruchów i resztek.
Nie każdy bochenek wytrzyma tyle samo. Chleb pszenny, żytni i na zakwasie różnią się recepturą i zawartością wody, a do tego dochodzi temperatura w kuchni. Dlatego sposób przechowywania dobieram do tego, kiedy chleb zjemy, a nie do jednej sztywnej reguły.
Czego nie zjem w 1–2 dni, ląduje w zamrażarce
Tu jest sedno całego triku. Gdy widać, że bochenek nie zniknie w ciągu 1–2 dni, nie ma co czekać, aż stwardnieje. Najlepiej pokroić go od razu i zamrozić. W zamrażarce, w temperaturze około -18°C, chleb można przechowywać przez długi czas.
- Studzę chleb do końca. Ciepłego bochenka nigdy nie pakuję, bo przed przechowywaniem musi całkowicie ostygnąć.
- Kroję w kromki, takie, jakie zwykle jem na śniadanie.
- Pakuję do szczelnego woreczka do mrożenia i wyciskam z niego jak najwięcej powietrza.
- Wkładam do zamrażarki nastawionej na -18°C.
Dlaczego kromki, a nie cały bochenek? Bo wyjmuje się dokładnie tyle, ile potrzeba. Dwie kromki idą rano do tostera, reszta spokojnie czeka w zamrażarce i nie trzeba rozmrażać całego chleba naraz.
Zamrożoną kromkę wkłada się prosto do tostera. Po chwili jest ciepła, a skórka znów przyjemnie chrupie. Większą porcję można podgrzać w piekarniku, na przykład gdy chleb ma trafić na stół do obiadu.
Pleśń? Cały bochenek do kosza
Ta zasada nie ma wyjątków. Gdy na chlebie pojawi się pleśń, trzeba wyrzucić cały bochenek, zamiast odkrawać zieloną plamę. Strzępki grzybni mogą sięgać głębiej w miąższ, tam, gdzie gołym okiem nic jeszcze nie widać.
Odcięcie zepsutego kawałka daje tylko złudzenie, że reszta jest w porządku. Przy okazji warto wyczyścić chlebak albo wymienić torbę na nową, bo okruchy ze spleśniałego chleba nie powinny zostać w miejscu, do którego trafi kolejny bochenek.
