Zostawiasz schab w sosie sojowym na całą dobę, licząc, że smak przejdzie go na wskroś, a po upieczeniu kroisz plastry, które smakują jak peklowana wędlina? Ja marynuję go bez grama soli: 60–100 ml sosu sojowego na kilogram i tylko 4–8 godzin w lodówce. Przed pieczeniem osuszam mięso, żeby ładnie się zarumieniło.
Doba w marynacie to prosta droga do peklowanego schabu
Pokusa jest zrozumiała: skoro marynata ma dodać smaku, to im dłużej, tym lepiej. Tyle że sos sojowy dostarcza mięsu dużo soli, a długie leżenie w soli robi z pieczeni coś na kształt wędliny. Po przekroczeniu 8 godzin schab zaczyna smakować jak peklowany.
Druga sprawa: długie moczenie i tak nie przenosi smaku do samego środka. Marynata pracuje głównie na powierzchni, szczególnie przy grubym kawałku. W głąb wędruje praktycznie tylko sól, i to powoli, bo na 2,5 cm potrzebuje prawie doby. Smak całej pieczeni bierze się więc z dobrze doprawionej zewnętrznej warstwy, a nie z wielogodzinnej kąpieli.
Dlatego trzymam się widełek od 4 do 8 godzin w lodówce. Gdy mam mniej czasu, robię w schabie kilka nacięć, ale nigdy na wylot. Marynata ma wtedy krótszą drogę do mięsa i szybciej robi swoje.
Ile sosu sojowego na kilogram schabu?
Na 1 kg mięsa odmierzam 60–100 ml sosu sojowego, czyli od 4 do 7 łyżek. Do tego dokładam trzy proste dodatki:
- miód, 1–2 łyżeczki, bo odrobina słodyczy daje w piekarniku głębszy kolor,
- czosnek, jeden rozgnieciony ząbek,
- olej, jedna łyżka.
Mięso wkładam do szczelnego woreczka albo naczynia, tak żeby marynata otulała je z każdej strony. W połowie czasu obracam schab na drugi bok, żeby obie strony przeszły smakiem równo.
Czemu nie dodaję soli?
Sos sojowy wnosi do marynaty dwie rzeczy jednocześnie: sporo soli i wyraźny smak umami. To on przejmuje całą rolę soli, a nie tylko ją uzupełnia. Jeśli dosypiesz jeszcze łyżeczkę z solniczki, łatwo przesadzić, a słony, peklowany posmak tylko się pogłębi.
Inne przyprawy dodaję według uznania, ale za doprawienie solą odpowiada wyłącznie sos. Wystarcza w zupełności, więc solniczka zostaje w szafce.
Osusz, upiecz i zmierz temperaturę
Po wyjęciu z marynaty dokładnie osuszam schab papierowym ręcznikiem. Wiele osób pomija ten krok, a ma on duże znaczenie. Mokra powierzchnia w piekarniku najpierw paruje i dopiero później zaczyna się rumienić, więc skórka tworzy się z opóźnieniem. Suche mięso łapie kolor znacznie szybciej.
Piekę w 180°C, licząc orientacyjnie godzinę na każdy kilogram. Ten czas traktuję jednak tylko jako wskazówkę, bo o gotowości decyduje termometr. Wieprzowina jest bezpieczna, gdy w najgrubszym miejscu osiągnie 63°C.
Po wyjęciu z piekarnika mięso musi odpocząć co najmniej 3 minuty. Przy dużej pieczeni daję mu dłuższą chwilę, zanim sięgnę po nóż.
