Krokiety na Wigilię robię kilka tygodni przed świętami. Całą partię z kapustą i grzybami zwijam, obtaczam w jajku i bułce tartej, ale na patelnię jeszcze nie trafiają. Surowe, już w panierce, idą do zamrażarki. W Wigilię smażę je po nocy w lodówce i smakują prawie jak zrobione rano.
Kilka tygodni przed świętami: zwijam, panieruję i zamrażam
Na krokiety rezerwuję jedno popołudnie. W grudniu kuchnia i tak pracuje na pełnych obrotach, więc wszystko, co da się zrobić wcześniej, robię wcześniej. Krokiety dobrze znoszą zamrażarkę, jeśli od początku przygotowuję je właśnie z myślą o niej.
- Farsz odparowuję. Kapustę z grzybami trzymam na patelni dłużej, niż podpowiada odruch, aż zejdzie nadmiar płynu. Potem studzę ją do końca.
- Naleśniki studzę całkowicie. Zwijam dopiero wtedy, gdy są zimne w dotyku.
- Nie przesadzam z nadzieniem. Zaginam boki do środka i zwijam ciasny, równy rulon, ale tak, żeby ciasto nie było naciągnięte.
- Panieruję od razu. Każdy krokiet obtaczam w roztrzepanym jajku i bułce tartej.
- Mrożę osobno. Układam je na tacy albo desce wyłożonej papierem do pieczenia, z odstępami, i wstawiam do zamrażarki na kilka godzin, aż porządnie stwardnieją.
- Pakuję w porcje. Twarde krokiety przekładam do woreczków strunowych albo szczelnych pojemników, po 4–6 sztuk. Wyciskam powietrze i podpisuję datę zamrożenia.
Porcje po 4–6 sztuk bardzo ułatwiają święta. Wyjmuję dokładnie tyle, ile zjemy przy stole, a reszta zostaje zamrożona i nie muszę rozmrażać całego zapasu.
Dlaczego nie smażę krokietów przed mrożeniem?
Sprawdziłem to na własnym stole. Krokiet usmażony i dopiero potem zamrożony po rozmrożeniu robi się miękki. Panierka, która przed chwilą chrupała, nasiąka wilgocią i zaczyna odchodzić od naleśnika. Przy odgrzewaniu już tego nie naprawię.
Surowa panierka smaży się pierwszy raz dopiero w Wigilię, więc na talerz trafia chrupiąca i dobrze przyklejona do ciasta. Mrożenie na tacy przed pakowaniem też ma swój powód. Krokiety wrzucone do woreczka już twarde nie sklejają się w jedną bryłę i nie gniotą sobie nawzajem bułki tartej.
Trzy błędy, przez które krokiety pękają i tracą panierkę
- Mokry farsz. Wilgotna kapusta z grzybami rozmiękcza naleśnik od środka i krokiet łatwiej rozpada się na patelni. Nadzienie ma być zimne i zwarte.
- Ciepłe naleśniki i ciepłe krokiety w zamrażarce. Wilgoć z ciepłej sztuki szybko odbiera panierce chrupkość, zanim jeszcze zdąży zamarznąć.
- Sklejone sztuki. Krokiety ułożone ciasno, bokami do siebie, zamarzają razem. Przy rozdzielaniu zrywa się z nich bułka tarta, a na patelni widać gołe placki naleśnika.
Wigilia: noc w lodówce i spokojny ogień
Wieczorem przed Wigilią wyjmuję z zamrażarki tyle porcji, ile potrzebuję, i przekładam je na dolną półkę lodówki. Rano krokiety są rozmrożone, ale wciąż zimne i zwarte, więc dobrze trzymają kształt.
Smażę je na średnio rozgrzanym oleju albo maśle klarowanym, aż z każdej strony będą złote. Podaję od razu, najczęściej z czerwonym barszczem, bo krokiet, który postoi, traci to, na co pracowałem od kilku tygodni.
Zdarza się, że zapomnę przełożyć porcję do lodówki. Wtedy smażę krokiety prosto z zamrażarki, ale na mniejszym ogniu i bez pośpiechu, obracając je kilka razy. Przy mocnym ogniu panierka przypali się szybciej, niż farsz zdąży się zagrzać, i w środku zostanie zimna kapusta.
