Kruche ciasto wyszło idealnie, a po upieczeniu szarlotka ma mokry, rozmiękły spód? Winne są zwykle jabłka. Do szarlotki biorę szarą renetę. W piekarniku mięknie, ale zostaje w wyraźnych kawałkach i nie puszcza wody, więc spód zostaje kruchy. Antonówka w tym samym czasie rozgotowuje się na gładki mus.
Reneta czy antonówka? Różnicę widać po wyjęciu z piekarnika
Obie odmiany są kwaśne, więc łatwo uznać je za zamienniki. W blasze zachowują się jednak zupełnie inaczej. Antonówka pod wpływem ciepła szybko traci strukturę i rozpływa się w mus. Szara reneta ma zwarty miąższ, który mięknie, ale się nie rozpada. Po przekrojeniu szarlotki widać pojedyncze kawałki owocu.
Druga sprawa to woda. Nadzienie z renety nie podchodzi sokiem, dlatego kruchy spód nie nasiąka i nie robi się gliniasty. Do tego reneta jest wyraźnie kwaskowata, z korzenną nutą, a ta cierpkość dobrze równoważy słodkie kruche ciasto. Szarlotka nie jest mdła i ma wyraźny smak.
Antonówki nie skreślam. Kto lubi szarlotkę z gładką, musową warstwą, ten dostanie z niej dokładnie taki efekt. Kiedy jednak zależy mi na kawałkach jabłek, sięgam po renetę. Tak samo robię przy jabłeczniku i przy jabłkach pieczonych w całości z miodem, orzechami i cynamonem, bo reneta trzyma kształt.
Dlaczego jabłka deserowe psują ciasto
W sklepach królują odmiany deserowe, takie jak Gala, Jonagold, Ligol czy Champion. Są słodkie, kruche i pełne soku, więc świetnie smakują jedzone prosto z ręki. W piekarniku ta soczystość działa jednak przeciwko nam.
Pod wpływem temperatury takie jabłka oddają dużo wody i zamieniają się w papkę. Sok spływa na dno formy, a spód wychodzi miękki i mokry. Jeśli szarlotka regularnie wychodzi rozmokła, najpierw zmień odmianę jabłek, a dopiero potem przepis na ciasto.
Jak rozpoznać dobrą renetę na targu
Szara reneta nie wygląda efektownie. Ma matową, szorstką skórkę w oliwkowo-szarym, lekko rdzawym kolorze, więc obok błyszczących czerwonych jabłek łatwo ją przeoczyć. To stara odmiana z korzeniami we Francji, ale w Polsce od pokoleń należy do klasyki jesiennej i zimowej kuchni.
Przy wyborze kieruję się dwiema rzeczami:
- Twardość: jabłko ma być jędrne pod palcami, bez miękkich miejsc.
- Waga: dobra reneta jest wyraźnie ciężka w dłoni.
Pomarszczona skórka i miękki miąższ oznaczają, że owoc za długo leżał w złych warunkach. Taka reneta straciła soczystość i nie da w cieście efektu, o który chodzi.
Reneta na święta: barszcz, kaczka i sałatka jarzynowa
Te same cechy, które ratują szarlotkę, przydają się przy świątecznym stole. Kwaśne jabłko o zwartym miąższu dobrze znosi pieczenie i gotowanie, a przy tym nadaje potrawom wyrazisty smak.
- Barszcz wigilijny: kawałki renety w garnku oddają naturalne kwasy i pektyny. Barszcz ma wtedy głęboki, rubinowy kolor i pełniejszy aromat, a octu nie trzeba dolewać w nadmiarze.
- Kaczka, gęś i schab ze śliwką: kwaskowate jabłko przełamuje tłuszcz pieczonego mięsa. Reneta pieczona razem z mięsem daje gęsty, aromatyczny sos.
- Sałatka jarzynowa: wkładam renetę zamiast słodkiego jabłka. Dodaje chrupkości i orzeźwiającej kwasowości, która dobrze pasuje do majonezu i gotowanych warzyw.
