• Zupy
  • Czerstwy chleb gotuję 25 minut w wodzie. Z boczkiem i serem wychodzi gęsta włoska zupa

Czerstwy chleb gotuję 25 minut w wodzie. Z boczkiem i serem wychodzi gęsta włoska zupa

Adam Wieczorek • 19 listopada 2026
Gęsta zupa chlebowa z boczkiem i serem w głębokim talerzu
Spis treści

Spis treści

Masz w chlebaku kilka twardych kromek i myślisz o tarce? Ja wrzucam je do garnka. Zalewam litrem wody, gotuję około 25 minut na małym ogniu, rozgniatając łyżką, a na koniec dokładam boczek wytopiony na oliwie i starty twardy ser. Wychodzi gęsta włoska zupa pancotto, która spokojnie wystarcza za cały obiad.

Dlaczego czerstwy chleb jest tu lepszy od świeżego?

Pancotto to po włosku dosłownie gotowany chleb. Danie wywodzi się z oszczędnej domowej kuchni, w której pieczywa nie wyrzucało się do kosza, tylko szukało mu zajęcia. Stary bochenek sprawdza się w tej zupie lepiej niż świeży.

Świeży miąższ po zalaniu wodą od razu się rozłazi. Twarde kawałki zaczynają mięknąć powoli, a dopiero potem rozpadają się i zagęszczają całość. Efekt bardziej przypomina gęstą, pożywną potrawkę niż lekki bulion.

Nadaje się bochenek, który zostałby po weekendzie i nikt by już po niego nie sięgnął: twardy, suchy, z zeschniętą skórką. Taki chleb kroję albo po prostu rwę na małe kawałki, bo i tak rozejdą się w garnku.

Proporcje i 25 minut na małym ogniu

Na litr wody biorę 200 g boczku i 40 g sera. Chleba nie ważę, dobieram go na oko: wrzucam tyle czerstwych kawałków, ile zostało, a gęstość reguluję wodą. Oliwę, podobnie jak chleb, dodaję na oko. Gorącą wodę trzymam też w czajniku, bo w trakcie gotowania zwykle trzeba jej trochę dolać.

  1. Kawałki chleba wkładam do dużego rondla, zalewam litrem wody i przykrywam pokrywką.
  2. Gotuję na małym ogniu przez około 25 minut. Co kilka minut mieszam drewnianą łyżką i rozgniatam to, co już zmiękło.
  3. Gdy masa robi się zbyt zwarta i zaczyna przywierać do dna, dolewam odrobinę gorącej wody.
  4. W międzyczasie kroję boczek na małe kawałki i smażę go na oliwie, aż wytopi się tłuszcz, a mięso nabierze złotego koloru.
  5. Ser ścieram na tarce o drobnych oczkach.
  6. Do gorącej masy chlebowej dodaję ser, pieprz i boczek razem z oliwą i całym tłuszczem z patelni. Mieszam dokładnie i dopiero wtedy próbuję, czy potrzeba soli.

Kolejność z solą ma znaczenie. Boczek i twardy ser same są słone, więc solenie na początku łatwo kończy się przesoloną zupą.

Wędzony boczek zamiast pancetty, dowolny twardy ser zamiast grana padano

W oryginale używa się pancetty, czyli włoskiego dojrzewającego boczku. Podobieństwo jej nazwy do pancotto jest czysto przypadkowe. Pancetta daje po wytopieniu słony, mięsny aromat, ale w polskiej kuchni bez problemu zastąpi ją zwykły wędzony boczek, który przepis wprost dopuszcza.

Z serem jest podobnie. Grana padano jest łagodne i lekko orzechowe, ale sprawdzi się każdy twardy żółty ser, który da się drobno zetrzeć. Jeśli wolisz mniej mięsny smak, zmniejsz ilość boczku. Sera nie pomijaj, bo to on spaja chlebową masę i daje jej głębię.

Włosi sami traktują ten przepis swobodnie. W niektórych domach pancotto to tylko chleb, woda, oliwa i sól, w innych ląduje w nim jajko, warzywa albo ser. Wersja z boczkiem i serem robi z niego pełny obiad.

Jak podawać pancotto?

Najlepiej od razu, w głębokich talerzach, póki jest gorące i gęste, a ser jeszcze lekko się ciągnie. Kilka chrupiących kawałków boczku odkładam na bok i sypię na wierzch każdej porcji. Do tego parę kropel oliwy i świeżo mielony pieprz.

Zupa jest bardzo sycąca, więc nie potrzebuje drugiego dania. Jeśli chcesz coś obok, wystarczy mała sałatka z rukoli.

Źródło:

[1]

https://kuchnia.mojegotowanie.pl/artykul/wlosi-nie-wyrzucaja-czerstwego-chleba-tylko-gotuja-z-kilku-skladnikow-wychodzi-obiad-pierwsza-klasa2608

Oceń artykuł

Ocena: 0.00 Liczba głosów: 0

Tagi

pancotto
czerstwy chleb
kuchnia włoska
boczek
Autor Adam Wieczorek
Adam Wieczorek
Nazywam się Adam Wieczorek i od 13 lat zgłębiam tajniki kuchni śródziemnomorskiej oraz stylu życia związanego z biesiadowaniem. Moja miłość do gotowania zaczęła się w dzieciństwie, gdy obserwowałem, jak moja rodzina zbiera się przy stole, dzieląc się nie tylko jedzeniem, ale także historiami i radościami. To właśnie te wspólne chwile sprawiły, że postanowiłem dzielić się swoją wiedzą na temat smaku, kultury i tradycji, które kryją się za potrawami z regionu Morza Śródziemnego. Pisząc dla , staram się dostarczać rzetelnych i przystępnych informacji, które pomogą czytelnikom lepiej zrozumieć różnorodność kuchni śródziemnomorskiej. Zawsze dokładam starań, aby moje teksty były oparte na solidnych źródłach, a skomplikowane tematy przedstawione w sposób jasny i zrozumiały. Śledzę najnowsze trendy kulinarne oraz dzielę się sprawdzonymi przepisami, które można łatwo wprowadzić do codziennego menu. Wierzę, że jedzenie to nie tylko potrzeba, ale także sposób na budowanie relacji i tworzenie pięknych wspomnień.

Udostępnij artykuł

Napisz komentarz