Pomidorowa wyszła kwaśna i cierpka, choć pomidory były dobre? U mnie pomaga prosty ruch przy wywarze. Opalam cebulę nad gazem, wbijam w nią dokładnie dwa goździki i gotuję razem z mięsem. Pomidory łagodnieją, zupa pachnie głębiej, a na końcu wyjmuję cebulę razem z goździkami.
Ile goździków i kiedy je wyjąć?
Wystarczą dwa goździki. Na wywar z 2 litrów wody to dokładnie tyle, ile trzeba. Goździki podkreślają smak mięsa i pomidorów, a pomidory od razu tracą cierpkość i stają się łagodniejsze.
Goździki trafiają do garnka razem z cebulą, zaraz po warzywach korzeniowych. Gotują się przez cały czas, także wtedy, gdy dochodzą pomidory. Wyjmuję je dopiero z gotowej zupy, już po wlaniu śmietanki.
Cebula służy tu za uchwyt. Luźny goździk ginie wśród marchewki i selera, a potem potrafi trafić komuś na łyżkę. Wbity w cebulę wychodzi z garnka razem z nią, jednym ruchem, bez przeszukiwania zupy chochlą.
Po co opalać cebulę nad gazem
Cebulę przygotowuję tak samo jak do rosołu. Trzymam ją nad palnikiem, aż się przyrumieni. To ten sam ruch, który wiele osób zna z niedzielnego rosołu, i w pomidorowej sprawdza się równie dobrze.
Kolejność jest prosta. Najpierw opalam cebulę, dopiero potem wbijam w nią goździki i wrzucam do garnka. Z opaloną cebulą i dwoma goździkami wywar ma pełny, głęboki aromat, na którym pomidory nie dominują kwaśnością.
Przesmażone pomidory to drugi krok przeciw cierpkości
Goździki robią swoje, ale nie załatwią wszystkiego same. Pomidorów z puszki nie wrzucam prosto do bulionu. Gdy mięso się gotuje, przesmażam je na maśle, dodaję koncentrat pomidorowy i od razu doprawiam solą, pieprzem i cukrem.
Dzięki temu do garnka trafiają pomidory już doprawione i przesmażone, a nie surowe prosto z puszki. To razem z dobrym mięsem podstawa udanej pomidorowej.
Tak przygotowane pomidory dodaję dopiero wtedy, gdy mięso jest miękkie. Potem zupa gotuje się jeszcze 30 minut, a cebula z goździkami przez cały ten czas pracuje razem z pomidorami.
Pomidorowa na wołowinie. Składniki i przepis
Pomidorową najczęściej gotuje się na kurczaku, ale ja wybieram wołowinę z kością, bo na niej zupa ma najpełniejszy smak. Z tych proporcji wychodzi 4–5 porcji.
- 600 g wołowiny z kością, np. szponder, łata albo pręga
- 2 l zimnej wody
- marchewki, pietruszka, seler i por
- cebula i 2 goździki
- liście laurowe i 4 ziarna ziela angielskiego
- 1 puszka krojonych pomidorów
- koncentrat pomidorowy
- masło do smażenia
- 100 ml słodkiej śmietanki
- sól, pieprz, cukier
- świeża natka pietruszki
- Mięso włóż do garnka z liśćmi laurowymi i zielem angielskim, zalej zimną wodą. Podgrzewaj na małym ogniu do wrzenia i zbierz szumowiny.
- Dodaj marchewki, pietruszkę, seler i por. Cebulę opal nad gazem, wbij w nią goździki i wrzuć do garnka.
- Zagotuj ponownie, skręć palnik na najmniejszy ogień i gotuj pod przykryciem około 1,5 godziny.
- W tym czasie przesmaż pomidory na maśle, dodaj koncentrat i dopraw solą, pieprzem oraz cukrem.
- Gdy mięso zmięknie, dodaj pomidory do garnka i gotuj jeszcze 30 minut.
- Wlej śmietankę, wymieszaj i dopraw zupę solą i pieprzem.
- Wyjmij cebulę razem z goździkami.
Podaję z ryżem, makaronem albo lanymi kluskami. Z każdym z tych dodatków smakuje świetnie. Przed podaniem zawsze posypuję talerz posiekaną natką pietruszki, bo w pomidorowej, tak jak w rosole, dodatkowo podbija smak.
