Masz schab na niedzielny obiad i boisz się, że znów wyjdzie suchy jak podeszwa? Zalewam go na noc 250 ml mocnej, ostudzonej kawy z miodem, sosem sojowym, czosnkiem i majerankiem. Potem piekę go pod przykryciem około 70 minut w 170°C. Plastry wychodzą miękkie, soczyste i wcale nie gorzkie.
Dlaczego schab tak łatwo wysycha?
Schab to wyjątkowo chuda część wieprzowiny. Nie ma w nim tłuszczu, który osłaniałby włókna podczas pieczenia. Wystarczy kilka minut za długo w piekarniku i na talerzu ląduje twardy, wiórowaty kawałek. Karkówkę ratuje jej własny tłuszcz, schab musi dostać pomoc z zewnątrz.
Tę pomoc daje zwykła czarna kawa. Kwasy z naparu rozluźniają zbite włókna mięsa, dlatego po upieczeniu schab kroi się bez szarpania, a sok zostaje w środku. Przy okazji pieczeń nabiera ciemnego, karmelowego koloru, który od razu zachęca do krojenia.
Czy mięso nie będzie gorzkie od kawy?
Wiele osób boi się, że kawa zostawi w mięsie smak zimnego espresso. Nic z tych rzeczy. Goryczka kawy znika w trakcie pieczenia. Miód i sos sojowy zamieniają napar w gęsty, ciemny sos o głębokim smaku.
Kawa musi być mocna, świeżo zaparzona i całkowicie wystudzona. Gorący napar nie nadaje się do marynaty, więc parzę kubek wcześniej i odstawiam go, zanim zabiorę się za mięso.
Marynata kawowa: składniki i przygotowanie
Składniki podaję na kawałek 1,2 kg. Sos sojowy, miód i czosnek dobieram do własnego smaku.
- 1,2 kg schabu w jednym kawałku,
- 250 ml mocnej czarnej kawy, przestudzonej,
- sos sojowy i miód,
- 2 łyżki oleju rzepakowego,
- czosnek przeciśnięty przez praskę,
- 1 czubata łyżka majeranku,
- 1 płaska łyżeczka słodkiej papryki i 1/2 łyżeczki ostrej,
- 1/2 łyżeczki świeżo mielonego pieprzu i sól,
- liście laurowe i 3 ziarna ziela angielskiego.
Do zimnej kawy wlewam sos sojowy, miód i olej, dodaję czosnek oraz przyprawy. Mieszam tak długo, aż miód zupełnie się rozpuści. Schab płuczę, osuszam papierowym ręcznikiem i odcinam białe błonki.
Mięso kładę w szklanej misce, zalewam marynatą, wrzucam liście laurowe i ziele. Przykrywam i chowam do lodówki na całą noc, a co najmniej na 8 godzin. Raz czy dwa przekładam schab na drugi bok, żeby marynata objęła go równo.
Pieczenie i sos z wywaru
Pół godziny przed pieczeniem wyjmuję schab z lodówki, żeby nabrał temperatury pokojowej i upiekł się równomiernie. Przekładam go do naczynia żaroodpornego z pokrywką albo do rękawa i wlewam mniej więcej połowę marynaty. Resztę zostawiam w misce na koniec.
Piekę w 170°C pod przykryciem. Punktem wyjścia jest reguła: godzina na kilogram mięsa plus 10 minut. Mój kawałek 1,2 kg spędza w piekarniku około 70 minut. Na ostatni kwadrans zdejmuję pokrywkę albo rozcinam rękaw, polewam mięso resztą marynaty i dopiekam, aż wierzch wyraźnie ściemnieje.
Po wyjęciu nie kroję od razu. Daję mięsu 10 minut odpoczynku, żeby soki uspokoiły się w środku, zamiast wylać się na deskę. W tym czasie przelewam płyn z dna naczynia do rondelka i redukuję go na małym ogniu. Na koniec wrzucam łyżeczkę zimnego masła i mam gęsty, ciemny sos.
Do ciepłego schabu podaję kopytka, purée z koperkiem albo pieczone ziemniaki w mundurkach. Obok stawiam zasmażane buraczki lub surówkę z kiszonej kapusty z tartym jabłkiem.
Schab na zimno zamiast wędliny na święta
Najbardziej lubię ten schab dzień później. Po nocy w lodówce kroi się w cieniutkie, równe plastry i spokojnie zastępuje sklepową wędlinę. Świetnie smakuje na kanapce z odrobiną ostrego chrzanu albo musztardy.
Dlatego przed świętami piekę go z wyprzedzeniem. Część idzie na ciepły obiad, a resztę kroję na zimną płytę i do świątecznych kanapek.
