Łyżka, którą wczoraj mieszałeś sos czosnkowy, dziś nadal nim pachnie? Wcieram w nią pastę z 1 łyżki stołowej sody i 1 łyżeczki wody, czekam około 10 minut i spłukuję. Zapach znika. Na koniec nacieram drewno olejem mineralnym spożywczym, nie oliwą, bo po oliwie łyżka robi się lepka.
Łyżka pachnie czosnkiem albo cebulą: pasta z sody
Zanim sięgniesz po sodę, umyj łyżkę ręcznie w gorącej wodzie z łagodnym płynem do naczyń. Domowe sposoby działają najlepiej na czystym drewnie, a resztki tłuszczu tylko im przeszkadzają.
Potem mieszam w miseczce 1 łyżkę stołową sody oczyszczonej z 1 łyżeczką wody. Wychodzi gęsta pasta, którą wcieram palcami w całą łyżkę, także w trzonek tuż przy główce. Zostawiam ją na 5–10 minut, spłukuję, myję jeszcze raz i odstawiam do wyschnięcia.
Po czosnku albo rybie daję paście więcej czasu, nawet do 15 minut. Porowate drewno chłonie zapachy, a czosnek i ryba należą do najmocniejszych w kuchni.
Jak usunąć przebarwienia z drewnianej łyżki?
Soda dobrze radzi sobie z zapachem, ale z kolorem już słabiej. Na żółte ślady po curry i ciemne zacieki po sosach mam drugi sposób. Po spłukaniu sody posypuję łyżkę solą i szoruję ją przekrojoną połówką cytryny.
Sól działa jak łagodny środek ścierny, a kwas z cytryny pomaga rozpuścić barwnik. Zapachu ten sposób tak dobrze nie usunie, za to wyraźnie rozjaśnia plamy. Na koniec płuczę łyżkę zimną wodą i dokładnie wycieram do sucha.
Plama z buraków nie schodzi? Wtedy papier ścierny
Po barszczu czerwonym bywa tak, że ani soda, ani cytryna nie dają rady. Barwnik z buraków siedzi w drewnie głębiej i trzeba go po prostu zetrzeć. Używam drobnego papieru ściernego o ziarnistości 220 i prowadzę go zawsze wzdłuż włókien, nigdy w poprzek.
Po szlifowaniu ścieram pył i od razu sięgam po olej. Papier odsłania suche, niczym niechronione drewno, które bez zabezpieczenia szybko wchłonie kolejną plamę.
Olej na koniec, ale nie oliwa
Każde czyszczenie kończę cienką warstwą oleju mineralnego spożywczego. Zamiast niego można użyć woskowej pasty do drewna albo gotowego preparatu do desek i drewnianych przyborów. Wcieram go, zostawiam na co najmniej 30 minut i wycieram nadmiar suchą ściereczką.
Najczęstszy błąd to sięgnięcie po oliwę albo olej, na którym się smaży. Wydaje się, że skoro stoi w kuchni, to się nada, ale drewno robi się po nim lepkie. Z olejem mineralnym tego problemu nie ma.
Naoliwianie powtarzam raz w miesiącu, także wtedy, gdy łyżka niczym nie pachnie. Olej zamyka pory drewna, chroni je przed wysychaniem i pękaniem, a do tego daje cienką warstwę odporności na wodę. Dzięki temu zapachy i barwniki słabiej wnikają w łyżkę.
Zmywarka i noc w garnku to prosta droga do pęknięć
W zmywarce drewno dostaje naraz wilgoć i wysoką temperaturę. Puchnie, a potem przy suszeniu się kurczy. Po wielu takich cyklach łyżka się wygina i zaczyna pękać.
Podobnie działa zostawienie łyżki w wodzie albo w garnku do rana. Myję ją od razu po gotowaniu, zwłaszcza po jaskrawych sosach, wycieram ręcznikiem i stawiam pionowo na suszarce, żeby wyschła do końca.
Jeśli łyżka ma już głębokie pęknięcia, nie ratuję jej. Bakterie wchodzą w szczeliny, z których trudno je wypłukać, więc taką łyżkę po prostu wymieniam na nową.
